امتداد

برف سنگینی بود ،پیرمردها و ریش سفیدان گفتند از سال 42 تا کنون بی سابقه بوده از نخستین دقایق در ستاد بحران بودم  در محل اداره راه و شهرسازی رامسر،مسدود شدن جاده تنکابن به رامسر آن هم به خاطر بی تدبیری موجب شد مشکلات صدچندان شود، حتی امکان حضور استاندار و مسولان استانی و کمک ها به این سو با چالش جدی مواجه شد،امکان ارسال تصاویر برای صدا و سیما تا 3 روز اول غیر ممکن بود تا اینکه بالگرد جمعیت هلال احمر بر باند فرودگاه رامسر نشست و من خوشحال که می توانم فیلم را از این طریق بعد از 3 روز به ساری ارسال نمایم ،معاون هلال احمرا ستان گفت تا عصر به سمت ساری می رویم ،حوالی ساعت 17 پیگیر شدم که گف بالگرد ما در فرودگاه نوشهر به جهت بارش شدید برف زمین گیر شده و به همین خاطر تا 3 روز نخست به خاطر مسدود بودن راه زمینی و دشواری پرواز اخبار رامسر روی آنتن صدا و سیما نرفت و خوشبختانه شب گذشته در بخش های مختلف خبری سراسری از جمله  بیست و سی پخش شد. البته لحظه به لحظه اخبار به خبرگزاری ها ارسال می شد،براستی چرا برای یک پدیده طبیعی که به خاطر بی تدبیری خود ما به بحران تبدیل شد، مردم این همه رنج و عذاب کشیدند ،کمااینکه هنوز هم بسیاری از راههای روستایی غرب مازندران در حال بازگشایی است!

شب گذشته جلسه ستاد بحران در رامسر بود:

مهندس نبیان معاون عمرانی استاندار مازندران از آن به عنوان بحران سفید نام برد!

دکتر شریعت نژاد از ضعف زیر ساخت ها و نبود امکانات امداد و نجات در غرب مازندران  و ورود هیات پارلمانی به دستور رییس مجلس روز گذشته در منطقه خبر داد.

اما تندترین انتقادات را امام جمعه رامسر داشت،او گف فقط باید زلزله ایی بیاید و 2 نفری بمیرند و مسولان استانی و ملی پای کار بیایند اینجا یک شهرستان سخت ترین روزها را سپری نمود،او از کمبود امکانات ارسالی به شدت گلایه کرد و گفت بالگردی که بر باند فرودگاه رامسر نشست به اندازه جهاز یک پیرزن !آب معدنی و چند بطری آب خالی کرد.

اما بخشدار بخش مرکزی رامسر نیز انتقادات تندی داشت و اینکه شهرستان در 4-3 روز به شهر رسیدگی و روستا را فراموش کردو اینکه ستاد مدیریت بحران در توزیع امکانات و تجهیزات عدالت و مدیریت همه جانبه نگر را رعایت نکرد.

البته استاندار مازندران بعد از آنکه جاده تنکابن به رامسر باز شد به رامسر آمد و گفت :رامسر در بین شهرستان های درگیر برف نمره اول را دارد حالا حساب کنیم که جاهایی دیگر چه خبر است.

مکارمی رییس شورای بخش مرکزی نیز از منتقدین جدی وضع موجود بود و گفت روستاها نادیده گرفته شدند و از کندی ارسال کمک ها انتقاد نمود وگلایه داشت و خیلی جدی گفت اگر از کشورهای همسایه کمک می خواسیم تا به حال رسیده بود!

البته نباید تلاش های یکایک مسولان درون شهرسان رانادیده گرفت  اما این برف سنگین تجربه گرانسنگی را پیش رو نهاد و اینکه ممکن است ما حین بحران خوب عمل نماییم اما قبل و بعد از بحران اساسی تر و مهم تر است ،وقتی هواشناسی این بارش سنگین و برودت هوا را پیش بینی نمود. جا داشت آماده باش استانی و ملی می شد،استان های معین در حین بحران پای کار می آمدند و تجهییزات  بیشتری گسیل می داشتند ،در شهر حتی مردم دربدر دنبال شمع بودند،نانوایی ها بعد از چند روز با توزیع موتور برق مساجد محلات باز شدند ،ای کاش در چنین مواقعی ،مجمع امور صنفی سوپر مارکت ها و مغازه هایی که ارزاق عمومی را توزیع می نمایند مکلف می نمود مثل برخی از مغازه ها برای رفاه مردم و شهروندان باز بودند ،برف از بارش ایستاده اما تمام دارایی ها و محصولات کشاورزی مردم در روستا ها زیر برف مانده ،تازه غصه کشاورزان با دست های پینه بسته آغاز شده ،سرما و یخبندان و از بین رفتن محصولات و بر آورد خسارات و جبران معلوم نیست تا کی!باید بر این صبوری و تحمل مردم هزاران آفرین گفت که صبورانه از این مشیت الهی و بارش رحمت سربلند بیرون آمدند ،باید ستادهای مدیریت بحران در هر شهرستان بالاترین جایگاه را پیدا و قانون ابلاغی آن به جدیت مورد توجه قرار بگیرد چراکه جان و مال مردم بسیار اهمیت دارد.

عباس احمدی ماچیانی/خبرنگار